***.*** ... گنجینه ... فشارکی ... ها ***.***

****.**** کنز فشارکیون ******************** Fesharkies's Treasure ****.****

***.*** ... گنجینه ... فشارکی ... ها ***.***

****.**** کنز فشارکیون ******************** Fesharkies's Treasure ****.****

***.*** ... گنجینه ... فشارکی ... ها ***.***

########## بنام خدا ##########
--پایگاه جامع اطلاع رسانی در موضوعات زیر --
..... با سلام و تهیت .. و .. خوشامدگویی .....
*** برای یافتن مطالب مورد نظر : داخل "طبقه بندی موضوعی " یا " کلمات کلیدی" شوید.....
*** این پایگاه : بصورت مستمر درحال بارگزاری اطلاعات می باشد....................................
*** مطالب خود را : جهت بارگزاری ارسال..... بفرمایید ..........................-- موفق باشید --

طبقه بندی موضوعی

، اسماعیل معزالدین اصفهانی

پنجشنبه, ۱۷ آبان ۱۳۹۷، ۱۰:۲۸ ب.ظ

بازوی مرجعیت و راهگشای دشواری ها

آیت الله شیخ اسماعیل معزی (معزالدین) سال های متمادی بازوی توانمندی برای آیت الله آخوند ملا محمد حسین فشارکی است که به مرجع و فقیه عراقین شهرت دارد.[12]

بسیاری از مشکلات مردم برای راه گشایی و حل و فصل و مرافعات و دعاوی و پاسخ گویی به استفتائات و راهنمایی و مشاوره و ارشاد مردم از

 جانب آیت الله ملا محمد حسین فشارکی به آیت الله آقا شیخ اسماعیل معزی (معزالدین) ارجاع می شود.[13]


معزالدین اصفهانی، اسماعیل
معزالدین اصفهانی، اسماعیل
تاریخ انتشار : 1396/5/25
 
بازدید : 72
 
تاریخ ولادت : 1288 هجری قمری
 
کشور : ایران
 
: محمد حسن
 
: 1363 هجری قمری
 
: پایگاه معظم له
آثار : رساله در اجتهاد و تقلید، مجالس الموحدین، قضایای غریبه و عجیبه و...

نام، تولد، خاندان

عالم جلیل آیت الله شیخ اسماعیل فرزند محمد حسن معزّی (معزالدین) در سال 1288 هجری قمری[1] در خانواده ای مذهبی و دوستدار دانش و فرهنگ در شهر اصفهان چشم به جهان گشود. پدرش محمدحسن از خاندان و نیاکانی اصیل و محترم و از معلومات مذهبی نیز برخوردار بود و به کار بازرگانی اشتغال داشت و همواره از علما و دانشمندان به نیکی و بزرگی یاد می نمود و از آنان تجلیل می کرد. از این رو برای تربیت و پرورش اسماعیل در طی مراحل علمی و سیر و سلوک روحانی علاقه نشان می داد و همت می گماشت.

عشق به عبادت از کودکی

به ولای تو که گر بنده خویشم خوانی

از سر خواجگی کون و مکان برخیزم

اسماعیل از همان کودکی به نماز، مسجد، درس و فراگیری و آموزش علاقه مند بود. از سن هفت سالگی به همراه مادر بزرگش که بانویی عابده و متهجده بود, اغلب شب ها برای اقامه ی نماز شب به مسجد جامع اصفهان می رفت و از خردسالی شروع به خواندن نماز شب کرد و تا پایان عمر پربرکت خویش نماز شب را ترک نکرد.

طُفیل هستی عشقند آدمی و پری

ارادتی بنما تا سعادتی ببری

شوق به فراگیری علم و معرفت

اسماعیل با اشتیاق فراوان به تحصیل علم و معرفت پرداخت و نزد استادان برجسته، علوم ادبیات عرب و منطق و کلام و فقه و اصول را فرا گرفت. او از هوش و استعداد و حافظه ی نیرومند و قدرت تجزیه و تحلیل مسایل و آموخته ها برخوردار بود؛ به گونه ای که روزانه چندین درس فرا می گرفت و کتاب ها و موضوعات علمی گوناگونی نیز تدریس می کرد که برخی از آن ها دروسی بود که تازه فرا گرفته بود و با تسلط و اشراف بر آن ها و با شیوایی برای شاگردانش بیان می کرد.

در حوزه علمیه اصفهان

شیخ اسماعیل معزی (معزالدین) علوم مقدماتی و ادبیات عرب را نزد ملا عبد الرزاق جزی اصفهانی[2] و میرزا احمد اصفهانی فرا می گیرد و علوم بلاغی را از ملا محمد کاشانی (کاشی) و فقه و اصول و دروس سطح را نزد حاج میرزا بدیع درب امامی، سید محمد شوشتری و آقا سید محمد مهدی درچه ای می آموزد.

پس از گذراندن دوره مقدمات و سطح و عالی به درس خارج فقه و اصول آیت الله شیخ مرتضی ریزی و آیت الله حاج سید محمد باقر درچه ای راه می یابد و خود صاحب نظر می گردد.[3]

ادامه تحصیل در حوزه مقدس نجف اشرف

در آن زمان حوزه علمیه نجف اشرف سرآمد حوزه های درسی و از رونق ویژه ای برخورداد بود. از این روی شیخ اسماعیل معزالدین برای کسب افزایش و تعالی علم و معرفت راهی نجف اشرف می شود تا در جوار بارگاه علوی از محافل علمی و درسی و معرفتی آن سامان بهره گیرد و توشه علمی و اخلاقی و عرفانی اندوزد.

شیخ اسماعیل معزالدین(معزی) در تاریخ بیست و سوم رجب سال 1321 هجری قمری در نجف اشرف به درس آیت الله العظمی آخوند ملا محمد کاظم خراسانی که بسیاری از مجتهدان در درسش حاضر می شدند راه می یابد و به تلمذ می پردازد و توشه های فراوانی از خوشه های درخت پربار علمی و عرفانی این عالم بزرگ برمی گیرد.

به بستان رو که از بلبل رموز عشق گیری یاد

به مجلس آی کز حافظ غزل گفتن بیاموزی

استادان شیخ اسماعیل معزالدین در حوزه علمیه نجف اشرف

وی افزون بر شاگردی آیت الله آخوند ملا محمد کاظم خراسانی از دیگر استادان حوزه ی علمیه نجف اشرف بهره می برد.

از جمله ی این بزرگان علم و معرفت که در تکوین شخصیت علمی و اخلاقی و معنوی شیخ اسماعیل معزالدین موثر بودند:

آیات عظام:

سید محمد کاظم طباطبایی یزدی (صاحب کتاب گرانسنگ عروة الوثقی)؛

شیخ الشریعه اصفهانی؛

شیخ محمد حسین قمشه ای اصفهانی؛

آقا شیخ هادی تهرانی[4]

گر در سرت هوای وصال است حافظا

باید که خاک درگه اهل هنر شوی

آیت الله معزالدین (معزی) مدت دوازده سال در نجف اشرف از این استادان بزرگ و کم نظیر و دیگر علمای طراز اول, کسب کمالات عالیه و علوم متعالیه می نماید. و خود نیز ضمن تحصیل به تدریس و تزکیه ی نفس و ریاضات شرعیه می پردازد.

مشایخ روایی

از جمله کسانی که به آیت الله معزالدین اجازه روایت دادند می توان از آیت الله العظمی آخوند ملا محمد کاظم خراسانی (صاجب کتاب ارزشمند کفایة الاصول) و آیت الله آقا شیخ محمد حسین قمشه ای و آیت الله شیخ الشریعه اصفهانی نام برد.

حالات معنوی و سلوک عرفانی و عبادی

در مدت اقامت در نجف اشرف, سحرگاهان به حرم مطهر امیرالمومنین حضرت علی (ع) مشرف می شود و پس از برپایی نماز شب و نماز صبح و زیارت آن مضجع شریف و خواندن زیارت جامعه و زیارت عاشورا و اقامه ی یک شبانه روز نماز قضا برای مرحوم پدرش, روح و روان خویش را در ملکوت الهی به پرواز در می آورد و با اذکار و ادعیه خاص به حضرت ولی عصر (عج) اظهار ارادت می کند.

طیران مرغ دیدی تو ز پایبند شهوت

به درآی تا ببینی طیران آدمیت

و این چنین است که به جایگاه عرفانی و معرفتی والا و به گفته ی خواص و افراد مورد وثوق به منزلت طی الارض نایل می شود.

دریافت گواهی اجتهاد

اگرچه عرف علمی حوزه های دینی این گونه است که استادان و بزرگان حوزه به کسانی که به در جه اجتهاد رسیده اند گواهی و اجازات خاصی می دهند و آیت الله معزالدین نیز از بزرگان و استوانه های حوزه علمیه نجف اشرف به این درجه نایل گشته بود اما این افتخار را داشت که تاییدیه و گواهی واقعی را از محبوب و مقتدای خویش دریافت کند.

از آیت الله شیخ اسماعیل معزی برای خواص نقل شده که گفته بودند: شبی در خواب دیدم که امام زمان علیه السلام ,تصدیق (گواهی) اجتهاد مرا با دست مبارکشان به من دادند.[5]

بلبل از فیض گل آموخت سخن ورنه نبود

این همه قول وغزل تعبیه در منقارش

عشق به امام عصر(عج) و درک محضر آن حضرت

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

دل بی تو به جان آمد وقت است که باز آیی

حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد

شادیت مبارک باد ای عاشق شیدایی

افراد مورد وثوق و سالکان خاص دریافته بودند که آیت الله معزالدین به خدمت حضرت ولی عصر (عج) رسیده است.

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم

من چه گویم که غم از دل برود چون تو بیایی

مراحل تشرف به محضر امام زمان علیه السلام

مراحل و کیفیت تشرف ایشان به محضر حضرت مهدی صاحب زمان (عج) این چنین است که هر هفته از نجف به مسجد سهله می رود و چنان خالصانه بر این کار هفتگی و زیارات و اذکار مداومت می نماید که موفق به درک محضر آن حضرت می شود.

سحرم دولت بیدار به بالین آمد

گفت برخیز که آن خسرو شیرین آمد

قدحی درکش و سرخوش به تماشا بخرام

تا ببینی که نگارت به چه آیین آمد

قناعت در ایام تحصیل و حمایت از طلاب کوشا

آیت الله معزالدین در نجف اشرف نذر می کند که به غذایی اندک اگرچه چند دانه خرما قناعت نماید و رفع گرسنگی کند و برخی ایام را به روزه و امساک بگذراند تا با این صرفه جویی, بخش زیادی از حقوق (شهریه) ماهیانه ی خویش را به طلبه های نیازمند و کوشا در درس و عبادت بپردازد.

زیارت سید الشهداء علیه السلام

افزون بر مداومت به قرائت زیارت عاشورا با آداب ویژه, در فرصت های مناسب نیز به شوق زیارت حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام از نجف، پای پیاده به کربلا مشرف می شود و از فیوضات قدسی سیدالشهداء بهره مند می گردد.

ای که با زلف و رخ یار گدازی شب و روز

فرصتت باد که خوش صبحی و شامی داری

بازگشت به اصفهان و استقبال شور انگیز

سرانجام پس از دوازده سال اقامت در نجف اشرف و کسب علم و معرفت و تدریس و تزکیه نفس در تاریخ 21 (بیست و یکم) رجب 1333 به ایران و اصفهان باز می گردد و مورد استقبال علما و مردم اصفهان قرار می گیرد.

فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ کلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِیتَفَقَّهُوا فِی الدِّینِ وَ لِینْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَیهِمْ لَعَلَّهُمْ یحْذَرُونَ[6]

در آن زمان در هر محله ای در اصفهان چندین عالم بوده و چون حوزه علمی نجف اشرف سرآمد حوزه ها بود،

علما و مردم از دانش آموختگان و مجتهدان نجف اشرف، استقبال بیشتری می کردند. از این روی، چندین روز به دیدن ایشان آمده و در جلسات دوستانه دید و بازدید هر یک از علما یک بحث علمی و فروعی از فقه و اصول و کلام و تفسیر مطرح می کنند و با پاسخ ها و توضیحات و تبیین و تفسیرهای عالمانه, لطیف و منطقی آیت الله اسماعیل معزالدین(معزی) مواجه می شوند و گستردگی دانش و اطلاعات دقیق و ظریف علمی و معرفتی ایشان را تحسین می نمایند. و او را فقیهی بزرگ و صاحب نظری سترگ می یابند که از گنجینه ای غنی و دانشی گسترده و معرفتی ژرف و بیانی شیوا برخوردار است.

استقبال مردم و علما از ایشان

مراجع زمان, علمای اصفهان و مردم فرهنگ پرور و عالم دوست اصفهان از آیت الله شیخ اسماعیل معزالدین می خواهند تا برای اقامه ی نماز جماعت و پاسخگویی به مسایل شرعی و رسیدگی به محرومان در مساجد اصفهان حضور یابد و برای تربیت طلاب علوم دینی و دانش افزایی فاضلان و پژوهشگران در مدارس علمی و دینی اصفهان تدریس نماید.

مساجد و حوزه های درسی

آیت الله آقا شیخ اسماعیل معزی در مسجد کمر زرین و مسجد سلام به اقامه ی نماز جماعت می پردازد و در مدرسه علمیه نوریه[7]و مدرسه علمیه کاسه گران- حکیمیه- [8] و مدرسه علمیه جدّه بزرگ تدریس می کند.

اهتمام او در پرورش طلاب مثال زدنی است به گونه ای که افزون بر دلسوزی فراوان که نسبت به تربیت علمی،اخلاقی و معرفتی طلاب نشان می دهد، برای حل مشکلات آنان به ویژه مشکلات مالی و معیشتی و خانوادگی و اجتماعی طلاب از هیچ کوشش و اقدام و فداکاری دریغ نمی نماید.

مدرسه علمیه نوریه شاهد زحمات و تلاش های بی دریغ وی می باشد به گونه ای که آیت الله اسماعیل معزی این نهاد آموزشی را از حالت رکود خارج کرده و احیا می سازد و اهل علم و طلاب را در آن اسکان می دهد و حوزه درسی آن را فعال نموده و چنان با تدبیر و ظرافت خاص عمل می کند تا این مرکز علمی را از شر غاصبان و بداندیشان (و همفکران رضاشاه) حفظ و مصون نماید.[9]

این مرکز آموزشی به همت آیت الله معزالدین چنان رونق می یابد که خاستگاه پرورش و رشد و شکوفایی طلاب و فاضلان و عالمان می گردد.[10]

پرورش استعدادها

آیت الله اسماعیل معزی(معزالدین) جوانان با استعداد و مومن و متعهد را برای تحصیل علوم اسلامی و معارف قرآنی تشویق می کند. از این روی، یکی از فرزندانش, واعظ شهیر و خطیب توانا: حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ ابوالفضل معزی (1304- 1379 هجری شمسی) با راهنمایی و تربیت وی به تحصیل علوم دینی (در اصفهان,قم و نجف) می پردازد و یاد و راه پدر بزرگوار خویش را پویا و زنده می دارد.[11]

بازوی مرجعیت و راهگشای دشواری ها

آیت الله شیخ اسماعیل معزی (معزالدین) سال های متمادی بازوی توانمندی برای آیت الله آخوند ملا محمد حسین فشارکی است که به مرجع و فقیه عراقین شهرت دارد.[12]

بسیاری از مشکلات مردم برای راه گشایی و حل و فصل و مرافعات و دعاوی و پاسخ گویی به استفتائات و راهنمایی و مشاوره و ارشاد مردم از جانب آیت الله ملا محمد حسین فشارکی به آیت الله آقا شیخ اسماعیل معزی (معزالدین) ارجاع می شود.[13]

حفظ و احیای حوزه و مدارس دینی

آیت الله معزالدین در دوران سخت حکومت پهلوی اول که بر حوزه های علمیه سایه (سنگین و تاریکی) افکنده بود, با تمام وجود به پرورش طلاب و اندیشمندان و پژوهشگران دینی در مدرسه علمیه خالصیه می پردازد.

این نهاد آموزشی در عصر صفوی از مدارسی بود که عالم جلیل سید نعمت الله جزایری در آن تدریس داشته است.[14]

شیخ اسماعیل معزی (معزالدین) در بدترین و دشوارترین دوران تنگدستی و مشکلات مادی مردم و روزهای اشغال ایران به دست بیگانگان (متفقین) از هرگونه فداکاری و جان فشانی و تلاش برای رفع مسایل و نیازهای جامعه به ویژه اهل علم دریغ نمی نماید.

آیت الله ابراهیم امینی[15]که در آن زمان از طلاب مدرسه نوریه و از شاگردان آیت الله معزالدین بوده است می گوید: (افزون بر تلاش های علمی و تربیتی) از جمله اقدام های آیت الله شیخ اسماعیل معزی در آن موقعیت سخت (معیشتی) تهیه نان برای طلاب بود. (همچنین بارها) از میدان کهنه (سبزه میدان) اصفهان میوه (و خوراکی هایی) خریداری کرده و می آورد داخل مدرسه و به طلبه هایی که گرد او جمع می شدند می داد و به آنان رسیدگی می کرد. در آن زمان شهریه قابل توجهی هم برای طلاب نبود و اهل علم در مضیقه (و تنگنای شدیدی) بودند.[16]

آیت الله ابراهیم امینی در زندگی نامه خود چنین می نویسد:

به توصیه اساتید و دوستان برای ادامه تحصیل به اصفهان رفتم و در مدرسه نوریه ساکن شدم. سرپرست مدرسه آقای حاج شیخ اسماعیل معزی (معروف به پشمی) مردی دانشمند، خوش اخلاق، دل سوز، زاهد و مخلص بود. برای تأمین هزینه طلاب کوشش می کرد. با آن که زندگی در اصفهان دشواری های بسیاری به همراه داشت با شور و شوق بسیار به درس و بحث پرداختم و توجه به خدا و انجام فرایض دینی و اخلاص در عمل، زندگی را بر من آسان می کرد. آن دوران، بسیار خوش و زیبا بود و اکثر طلاب همین حال را داشتند. منطق زهد و عبادت و کوشش در تحصیل، بر مدارس علوم دینی حاکم بود.

تشکیل جلسات بحث علمی ویژه فرهیختگان

جلسات بحث در مدرسه خالصیه برگزار می شود و عده ای از علمای بزرگوار در این مدرسه، هفته ای دو جلسه مباحثه علمی برقرار می کنند:

1- آیت الله حاج میرزا ابوالحسن بن حاج عبد الغفار تویسرکانی متوفای 1383 هجری قمری که از محترمین علمای اصفهان بوده است.

2- آیت الله آقا شیخ محمد اسماعیل بن محمد حسن معزی {معزالدین} متوفای 1363 هجری قمری که از مجتهدین بزرگوار (شاگرد آخوند خراسانی)بوده است.

3- آیت الله حاج میرزا محمد باقر تویسرکانی متوفای 1374 هجری قمری که از مجتهدین بوده است.

4- آیت الله آقا میرزا حسن بن ملا علی کاشانی متوفای 1377 هجری قمری(از علمای محقق)

5- آیت الله آقا میرزا رضا فرزند حاج ملا طاهر شهرکی معروف به الهی متوفای 1374 هجری قمری.[17]

در محضر قرآن و در مکتب اهل بیت(ع)

ایشان افزون بر کرسی تدریس در حوزه علمیه، در مسجد سلام به تبلیغ اسلام و تفسیر قرآن و تبیین فرهنگ و معارف نبوی (ص) و علوی می پردازد و دوستداران اهل بیت (ع) را با سیره و سخن آن بزرگواران آشنا می سازد و شهد گوارای دعا و نیایش را در کام تشنه کامان وادی حیرت می چکاند و قلوب آنان را با آیات الهی منور می کند؛ به گونه ای که جمعی از خواص عالمان دینی و طلاب و مؤمنان و شاگردان ممتازش گرد او آمده و به راهنمایی و پیشاهنگی آیت الله شیخ اسماعیل معزالدین که ملهم از قرآن و روایات است به مشارطه و مراقبه و محاسبة النفس روی می آورند و خویشتن خویش را در زمزم زلال قرآن و معارف اسلامی و اذکار و ادعیه و زیارات شستشو می دهند.

بردم غم دل را به پیر خرابات

گفتا که دوای غم تو هست مناجات

با اشک بشستم همه ملک وجودم

تا راه بیابد به دلم نور مناجات

انس با مسجد و شب زنده داری

ایشان هر شب دعای کمیل می خواند و هر ماه اعمال ویژه ام داوود انجام می دهد و انس خاصی با مسجد دارد.

دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است

بدین راه و روش میرو که با دلدار پیوندی

گاهی با تکیه به دیوار به صورت نشسته, به خواب کوتاهی بسنده می کند و سپس به مطالعه و نگارش کتاب و عبادت می پردازد.

یاد تو انیس خاطر غمگینم

بی یاد تو من هیچ گهی ننشینم

بر یاد تو فریاد تو دارم شب و روز

شمع غم توست بر سر بالینم

آیت الله معزی برای درک شب قدر واقعی، یک سال تمام شب ها را به احیا و عبادت در مسجد سلام می گذراند و سپس به درخواست جمعی از خواص این کار را تکرار می کند و یک سال دیگر نیز همه ی آداب احیا و عبادت و شب زنده داری را به جامی آورد.

در محفل دوستان به جز یاد تو نیست

آزاده نباشد آن که آزاد تو نیست

شیرین لب و شیرین خط و شیرین گفتار

آن نیست که با این همه فرهاد تو نیست

رعایت احتیاط شرعی و مناعت طبع

یکی از طلاب فاضل آن زمان که با گذشت زمان خود، عالمی بزرگ و مدرسی سترگ گردید، در پاسخ پرسشی که مربوط به بزرگان حوزه ی اصفهان و تعلیم و تربیت طلاب است چنین می گوید:

"... غیر از آقا سیدعلی نجف آبادی. .. مرحوم آقا سیدمحمدباقر درچه ای, استاد مرحوم آیت الله بروجردی, حاج شیخ محمدرضا خراسانی, حاج شیخ محمدرضا مسجد شاهی, شیخ اسماعیل معزّی(معزالدین) از شاگردان آخوند خراسانی, در حوزه ی علمیه اصفهان حضور داشتند. آقا شیخ اسماعیل معزی, مردی زاهد و متقی بود.

از آن جا که بنده با فرزند ایشان, شیخ ابوالفضل معزی (معزالدین), دوست بودم و تابستان ها به اصفهان می رفتم, ناظر فعالیت ها و برنامه های آن مرحوم در مدرسه ی نوریه بودم.

ایشان, مدرسه را با برنامه ی خوبی اداره می کرد و به همه ی جوانب زندگی طلاب مدرسه, اعم از مادی و معنوی توجه داشت.

آن بزرگوار, وجوهات و کمک های مالی را دقیقا بین طلاب تقسیم می کرد و برای خود, با این که عائله مند بود، به اندازه ی سهم یک طلبه اختصاص می داد. گاهی اتفاق می افتاد که از ما پول قرض می گرفت»[18]

دقت نظر، هوش و دانش سرشار

عالم بزرگ و محقق سترگ شیخ آقا بزرگ تهرانی در کتاب نقباءالبشرفی القرن الرابع عشر از شیخ اسماعیل معزی (معزالدین) به نیکی یاد کرده و او را عالمی بزرگ و صاحب نظری ژرف اندیش معرفی می کند و چند عنوان از کتاب های ایشان را بر می شمارد.[19]

آقا شیخ اسماعیل معزالدین از هوش و حافظه ی نیرومندی برخوردار بود و افزون بر این که آیات و احادیث و ادعیه ی فراوانی در حافظه داشت, متن برخی از کتب درسی حوزه ها را نیز به خوبی حفظ کرده و به ویژه کتاب کفایة الاصول مرحوم آخوند خراسانی را از حفظ می خواند و آن را شرح و تبیین می کرد.

در جلسه ای که برخی از عالمان و فاضلان اصفهان گرد هم می آیند و درباره ی یکی از مطالب مهم کفایه با یکدیگر بحث می کنند و متن کفایه را نیز برای شاهد بحث خود می خوانند، از آقا شیخ اسماعیل در این باره سئوال می کنند، ایشان می گوید: "عبارت را اشتباه خواندید و به درستی تبیین و شرح نکردید". سپس به درستی آن را می خواند و به زیبایی و عالمانه تبیین می کند. و همه حاضران آن را تصدیق می نمایند.

این در حالی بود که مدتی از ضعف بینایی ایشان می گذشت. اما حافظه ی نیرومند و احاطه ی بر متون حوزوی این توانایی را در این مرد الهی پدید آورده بود.

در جلسه ای دیگر که درباره ی نظر آیت الله آقا سیدابوالحسن اصفهانی بحث و گفت و گو و مناقشه بالا می گیرد. آقا شیخ اسماعیل معزالدین می گوید: شما به خوبی و درستی نظر آقا سیدابوالحسن را در نیافته اید. من چندین سال با ایشان مباحثه داشتم و نظر آقا سید این چنین است.[20]

تحقیق و تالیف

آبت الله آقا شیخ اسماعیل معزی ضمن حفظ سنگر محراب و تدریس و وعظ و خطابه و احیا و شب زنداری و مداومت بر ادعیه و زیارات و مراقبات و ریاضات شرعیه و سیر و سلوک الهی و عرفانی و کسب فیوضات خاصه از زمزم جوشان معارف اهل بیت (ع) به امور پژوهشی و علمی و نگارش نیز همت می گمارد و آثاری در فقه و اصول و کلام و اعتقادات و اخلاق پدید می آورد:

تالیفات آیت الله شیخ اسماعیل معزالدین(معزی) اصفهانی

1- رساله در اجتهاد و تقلید[21]

2-رساله در حجیت ظنّ (مشتمل بر سه بخش)[22]

3-رساله در استصحاب[23]

4-رساله در قاعدة لاضرر و لاضرار[24]

5-رساله در تجزی در اجتهاد[25]

6-رساله در برائت[26]

7-رساله در انسداد[27]

8-رساله در تعادل و تراجیح[28]

9- رساله در خمس[29]

10- رساله در طهارت[30]

11-رساله در رهن[31]

12-رساله در قضاء و شهادت[32]

13-رساله در وقف[33]

14-اجزاء متفرقه در اصول[34]

15-شرح کفایة الاصول آخوند خراسانی[35]

16-تقریرات درس اصول آخوند خراسانی[36]

17- تقریرات مباحث فقهی آخوند خراسانی[37]

18-اصول الایمان (در کلام و اعتقادات)[38]

19-مجالس الموحدین[39]

20-قضایای غریبه و عجیبه[40]

اجازه روایتی آیت الله مرعشی نجفی از آیت الله شیخ اسماعیل معزالدین (معزی)

از جمله کسانی که موفق به کسب اجازه روایتی از آیت الله معزالدین(معزی) می شود، آیت الله العظمی سید شهاب الدین حسینی مرعشی نجفی است.[41]

آیت الله مرعشی نجفی، آیت الله شیخ اسماعیل معزالدین (معزی) را که از مشایخ او به شمار می آید با عناوینی والا ستوده است.[42]

در کتاب المسلسلات فی الاجازات، تصویر متن اجازه روایتی آیت الله شیخ اسماعیل معزالدین به آیت الله مرعشی آمده است.[43]

همسر و فرزندان

همسر ایشان از خانواده ی اهل علم بود و آرامگاهش در تکیه کازرونی است.

آیت الله شیخ اسماعیل معزالدین، شش فرزند داشتند (چهار پسر و دو دختر ): حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ ابوالفضل و آقایان مرتضی (که آرامگاهش در تکیه کازرونی است)، باقر و حسین معزالدین (که دوستدار مکتب نبوی و اهل بیت-ع- بودند)

دو دختر ایشان: یکی با حجت الاسلام سید باقر عمادالواعظین(موسوی) ازدواج کرد و دیگری با یکی از افراد متشخص و اصیل در تهران وصلت نمود.

نوادگان آیت الله معزالدین غالبا از تحصیلات عالی وهمت های والا برخوردارند و ضمن توجه و تاکید به اصالت ها و ارزش های تربیتی و خانوادگی، هریک در رشته ای تخصص دارند و در شوون مختلف به کار و تلاش و خدمت می پردازند.

یکی از آنان توفیق تحصیل علوم دینی را یافته و با عنایت الهی و دعای خیر نیاکانش در این راه گام برداشته است؛ بدین امید که با تاییدات الهی در راه نشر و گسترش معارف قرآنی و فرهنگ نبوی (ص) و سیره اهل بیت(ع) گام بردارد و تلاش های وی در عرصه ی تدریس و تحقیق و نگارش کتاب و مقاله, مرضی رضای حق تعالی قرار گیرد. تاچه قبول افتد و چه در نظر آید.

حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ ابوالفضل معزی( معزالدین)

حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ ابوالفضل معزی(معزالدین) متولد 1304 شمسی فرزند برومند و خلف صالح آیت الله آقا شیخ اسماعیل، نخست در حوزه علمیه اصفهان، سپس در حوزه علمیه قم و حوزه علمیه نجف اشرف از محضر استادان ارجمند آن حوزه ها استفاده می کند و آیت الله العظمی آقا سید ابوالحسن اصفهانی به وی توجه خاص می نماید.

حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ ابوالفضل معزی با طلاب و فاضلان به نام آن زمان از جمله علامه شیخ محمد تقی جعفری تبریزی و آیت الله دکتر سید جمال موسوی اصفهانی آیت الله رجایی، استاد طالقانی، حجت الاسلام و المسلمین مستجابی همدوره بود.

پس از آن که از ارتحال پدر بزرگوارش باخبر می شود به اصفهان باز می گردد و مورد استقبال پرشور مردم قرار می گیرد.

حاج شیخ ابوالفضل معزی (معزالدین) به لحاظ اصالت خانوادگی و نیز به دلیل ارایه ی خطابه ها و سخنرانی های پرمحتوا و شرکت در مبارزات دوران آیت الله سید ابوالقاسم کاشانی محبوب و زبانزد خاص و عام می گردد و سال های متمادی با حفظ حدود و شوون روحانیت و در عین بی آلایشی و سادگی و فروتنی و حسن خلق و تعامل شایسته با مردم و درجهت تداوم برنامه های مذهبی و اجتماعی در سنگر محراب و منبر به ویژه در مسجد سلام، یاد و خاطره پدر را زنده نگاه می دارد.

در دوران ستم شاهی چندین بار به دلیل سخنرانی های پرشور و انتقادی بازداشت می شود. و پس از آن که به دعوت (شهید بزرگوار) آیت الله صدوقی در یزد به ایراد سخنرانی می پردازد و توسط ساواک مدتی از ایراد سخنرانی منع می گردد.

در دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی و سال های دفاع مقدس در تبیین و گسترش اندیشه های امام راحل (قدس سره) همت می گمارد و برای روحیه افزایی به رزمندگان اسلام به کردستان می شتابد و در کنار آنان ضمن معرفی مکتب اهل بیت(ع) فلسفه و ضرورت و وجوب دفاع مقدس را بیان می نماید و تلاش و اقدام مرزیانان و دلیرمردان را می ستاید. در اصفهان به خانواده شهیدان و ایثارگران و جانبازان احترام خاصی می نهد و در جلسات آنان شرکت نموده و اظهار همدردی می کند. یکی از فرزندانش نیز پس مدتی حضور در جبهه های جنوب و غرب کشور مجروح می شود و دوباره به مناطق محروم و جبهه می شتابد

حاج شیخ ابوالفضل معزی(معزالدین) افزون بر کوشش، تلاش و همت فردی در امور خیریه و عام المنفعه، با بسیاری از انجمن های خیریه اصفهان از جمله ابابصیر, ایتام, بهزیستی,خیریه پزشکی - درمانی حجت و افراد حقیقی و حقوقی نیکوکار همکاری فعال می نماید و پیوسته مردم را به خیراندیشی و تعاون و همکاری و پشتیبانی از محرومان و آسیب پذیران تشویق و دعوت می کند.

حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ ابوالفضل معزی(معزالدین) از آیت الله شیخ آقا بزرگ تهرانی اجازه نقل حدیث داشت و سخنرانی های وی مستدل و مستند به آیات و روایات و سیره رسول الله(ص) و اهل بیت (ع) بود.

رحلت

پرده از روی بینداز به جان تو قسم

غیر دیدار رخت ملتمسی نیست مرا

مده از جنت و از حور و قصورم خبری

جز رخ دوست نظر سوی کسی نیست مرا

سرانجام این عالم عامل و فقیه زاهد و مدرس محقق (آیت الله معزالدین) در سن 75 سالگی, در شب جمعه بیست و سوم ذی القعده سال 1363 هجری قمری به بارگاه ربوبی بار یافت و به جایگاه رضوان من الله اکبر و جنت لقاء نایل گشت و در تکیه کازرونی اصفهان[44]به خاک سپرده شد. سوم بهمن ماه 1379 دار فانی را وداع می گوید و در صحن مقبره ی علامه مجلسی(ره) قرار و آرام می گیرد.(مشروح زندگی نامه ی خطیب توانا حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ ابوالفضل معزی(معزالدین) تهیه و تنظیم و به صورت مستقل ارایه خواهد شد)

مژده وصل تو کو کر سر جان برخیزم

طایر قدسم و از دام جهان برخیزم

بر سنگ آرامگاه ایشان که توسط مجموعه فرهنگی- مذهبی تخت فولاد اصفهان تهیه شده، چنین نوشته است:

هو الحی الذی لایموت

مرقد عالم فاضل و فقیه زاهد و مدرس جلیل مرحوم آیت الله شیخ اسماعیل معزی {معزالدین} وفات شب جمعه 23 ذی القعده 1363

اشعار ارتحال و ماده تاریخ فوت

میرزا حبیب الله نیر در ارتحال و ماده تاریخ وفات آیت الله معزالدین چنین سروده است:

اگرچه جای آقا شیخ اسماعیل جنت شد

ولی وارد ز فقدش لطمه ای بر شرع و سنت شد

شرف بس حجت الاسلام آقای معزی را

نه گنج مال او را بلکه گنج علم مکنت شد

شنیده چون که نیر رحلت آن عالم زاهد

چو جمع مسلمین او هم غریق بحر محنت شد

پی تاریخ آن سر کرد بیرون واعظ و گفتا

"معزی یعنی اسماعیل زین دنیا به جنت شد"

پی نوشت ها

[1] تاریخ تولد ایشان را شیخ آقا بزرگ تهرانی در کتاب نقباء البشر فی القرن الحادی عشر,ج1,ص 153 به سال 1288 هجری قمری ذکر کرده است که همین تاریخ صحیح است. زیرا سن ایشان هنگام رحلت 75 سال بوده است؛ اگرچه در کتاب المسلسلات فی الاجازات,ج 2,ص 302 اجازه روایتی را که آیت الله شیخ اسماعیل معزالدین اصفهانی برای آیت الله مرعشی نجفی نوشته اند، سال تولد، 1309(هجری قمری) درج شده است.

[2] فرهنگ و تاریخ گز برخوار (اصفهان) ,ص 178

[3] الاجازه الکبیره صص 30 و 31؛ المسلسلات فی الاجازات ج 2, ص 302

[4] نقباء البشر فی القرن الحادی عشر, ج1 صص 153 و 154؛ المسلسلات ج2,ص302

[5] در کتاب قضایای عحیبه و غریبه، این مطلب به دست خط خود ایشان نگاشته شده است.

[6] سوره توبه، آیه 122

[7] آقا شیخ اسماعیل معزی {معزالدین} پس از آن که سال ها ی سخت و خفقانی شدید حکومت پهلوی سپری گردید و مدرسه نوریه به صورت مخروبه ای در آمده بود در احیای آن کوشیدند و عده ای طلبه در آن اسکان دادند. ایشان نه تنها مدرس مدرسه بلکه احیاگر آن نیز بوده اند. (تشیع و حوزه ی علمیه اصفهان،ج 2،ص 208 به نقل از دارالعلم شرق ص256)

[8] مدرسه علمیه حکیمیه (مدرسه کاسه گران) به مناسبت بانی آن، حکیم الملک اردستانی، حکیمیه نامیده شده است. (تشیع و حوزه ی علمیه اصفهان، ج 2، ص153)

[9] تشیع و حوزه علمیه اصفهان، ج 2، ص 208

[10] تشیع و حوزه علمیه اصفهان، ج 2، ص 208

[11] مصاحبه مولف کتاب روضه رضوان با آیت الله ابراهیم امینی در قم (چهارشنبه بیست و چهارم اسفند ماه 1384)

[12] به نقل از آیت الله دکتر جمال موسوی اصفهانی

[13] از چهره های علمی مدرسه نوریه، عالم زاهد و مجتهد بزرگوار آقا شیخ اسماعیل معزی {معزالدین} متوفای 1363 هجری قمری که از شاگردان مرحوم آخوند خراسانی و آقا شیخ هادی تهرانی بوده و در حوزه علمیه اصفهان به تدریس و تربیت طلاب اشتغال داشته است و در حل و فصل خصومات و افتاء و سایر برنامه های دینی، همکار و یاور مرحوم آخوند فشارکی بوده است. تالیفاتی از قبیل: 1- اصول الایمان؛ 2- تقریرات درس مرحوم آخوند خراسانی؛ 3- شرح بر کفایه الاصول؛ 4- مجالس الموحدین؛ 5- شانزده رساله در مباحث مختلف فقه و اصول؛ 6- قضایای غریبه و عجیبه و... داشته است. (تشیع و حوزه علمیه اصفهان،ج 2،ص207 به نقل از دانشمندان و بزرگان اصفهان،ص136(

[14] تشیع و حوزه علمیه اصفهان، ج2، ص 158 و 159

[15] مدرس برجسته حوزه علمیه قم و امام جمعه شهر مقدس قم و صاحب تالیفات و آثار ارزنده

[16] مصاحبه مولف کتاب روضه رضوان با آیت الله ابراهیم امینی در قم (چهارشنبه بیست و چهارم اسفند ماه 1384)

[17] تشیع و حوزه ی علمیه اصفهان، ج 2، ص 159و 158 به نقل از دارالعلم شرق ص231

[18] مجله حوزه شماره 48 ( بهمن و اسفند 1370 ) ص 37 (مصاحبه) با آیت الله شیخ محمود غروی اصفهانی(از مدرسان حوزه علمیه قم)

[19] نقباء البشر، ج1، صص 153و154

[20] به نقل از آیت الله دکتر جمال موسوی اصفهانی

[21] المسلسلات فی الاجازات،ج2،ص302

[22] همان،ص303

[23] همان

[24] همان،ص302

[25] همان

[26] همان

[27] همان

[28] همان

[29] همان303

[30] همان

[31] همان

[32] همان معجم المولفین،ج3،ص 135

[33] المسلسلات فی الاجازات،ج2،ص303

[34] معجم المولفین،ج3،ص135

[35] همان

[36] همان

[37] المسلسلات فی الاجازات،ج2،ص302

[38] معجم المولفین،ج3،ص135

[39] همان

[40] الذریعه الی تصانیف الشیعه، ج17، ص154؛ معجم المولفی الشیعه،ص 36

[41] المسلسلات فی الاجازات، ج2، ص302

[42] المسلسلات فی الاجازات، ج2، ص302

[43] المسلسلات فی الاجازات، ج1، ص200

[44] در این تکیه عده ای از علمای بزرگ اصفهان مدفون گشته اند. به ویژه در بقعه ی اصلی تکیه از جمله: مجتهد عادل و فقیه فاضل مرحوم آقا شیخ اسماعیل معزی (معزالدین) متوفای 1363 قمری که از شاگردان والامقام مرحوم آخوند ملا محمد کاظم خراسانی(قدس سره) بوده و در اصفهان به تدریس و قضاوت شرعیه اشتغال داشته و بیش از بیست کتاب و رساله در فقه و اصول {و کلام و اخلاق} از خود به یادگار گذاشته است که از جمله آن ها شرحی محققانه بر کفایه الاصول می باشد. (تشیع و حوزه ی علمیه اصفهان، ج 2، ص463 به نقل از رجال اصفهان،ص 68 و دانشمندان و بزرگان اصفهان،ص136)




https://hawzah.net/fa/Mostabser/View/63267/معزالدین-اصفهانی،-اسماعیل/?SearchText=فشارکی

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۷/۰۸/۱۷